
Fındık doğu Karadeniz’in yer üstündeki altın madeni, Ancak bu madenin kıymetini ne hükümetler bildi ne üreticisi fayda gördü. Fındık sanki Türkiye’nin sıradan tarım ürünlerinden biri olarak görüldü. Fındığın bütün işlerini köylüler, fındık üreticileri yaparken, Fındık tüccarları sermayelerini ikiye katladı.
Fındığı köylüden, üreticiden düşük fiyata alıp fiskobirliğe daha fazla fiyata satarak iki kat kar etmiş oldular. Hele de köylü tüccardan fındık veresiye aldığı gübre, kumanya veya avans almışsa durdum daha da vahim. Çünkü tüccar bu sefer üzerine faiz de koymakta. Hal böyle olunca ne Hükümet, ne köylü, nede üreticiler bir şey kazanabiliyor, alın terleri ve bir yıllık emekleri tüccarların kasasını dolduruyor. Hükümet bu duruma çözüm bulamazsa, üreticinin durumu önümüzdeki yıllarda hiç iyi olmayacak.Hükümet, 2005 yılında 7,4 YTL olan fındığa aradan geçen 3 yılın ardından 4 YTL'lik bir fiyat biçti. Üstelik TMO'nun 4 YTL'lik fiyatı bir de vadeli olunca, borç içinde yüzen üretici peşin para karşılığında tüccara 2.3 YTL'ye satmak zorunda kaldı. Çiftçi ikinci kez perişan oldu.Üretici mecbur, çünkü fındık için geldiği gurbete, izin aldığı işlerine, okullar açılıyor evlerine dönmek için mecbur kalıp TMO yerine mahsulünü tüccara satmaya mecbur bırakıldı. Şimdi üretici birbirlerine soruyor, Bu devlet bir daha oy istemeye gelece mi, gelirse hangi yüzle gelecek. Köylünün oy verir mi vermez mi orası bilinmez, ancak üreticiler bütün bunların sorumlusunun Hükümet olduğunu ve en önemlisi mecliste bu kadar ordu milletvekili ve bakanlar varken bu köylüye ve üreticiye vurulmuş en ağır darbedir diyorlar. Eskiden hiç olmazsa Fiskobirlik rekolte ve taban ayarlamasını yapıp üreticiyi zor durumda bırakmıyordu diyerek, Cumhuriyet tarihinde hiçbir zaman fındık işine girmeyen TMO, şimdi bu işin içinden çıkamaz hale gelmiştir. Gördüğünüz gibi TMO, günlük siyasi meseleleri konu etmek suretiyle çiftçiyi mağdur etmeye devam ediyor dediler.
Daha onceki haberler:
Daha sonraki haberler: